Nienawidze szkoły. W ogóle nienawidze życia. Skoro to wszystko tak wygląda, to po co żyć? Czy w ogóle ma to jakiś sens?
Wczoraj cały dzień uczyłam się na sprawdzian z anglika. A babka dziś wzięła mi sprawdzian, bo powiedziała, że ściągam. Nie ściągałam. Powiecie, to idź do wychowawcy. Kiedy wychowawca mnie nienawidzi, zresztą to oczywiste, że nie uwierzy mi tylko nauczycielowi.
A rodzice? Co ja ich obchodze. Dla nich ważne jest to kto pierwszy zdradził i jak zacząć kłótnie. Nienawidze świata.
Ale boje się śmierci.
Przepraszam, musiałam gdzieś to z siebie wyrzucić.